Szablon stworzony przez Arianę dla Wioski Szablonów | Technologia Blogger | X X X

1 stycznia 2014

M.Musierowicz- ,, Kwiat kalafiora''




Tytuł: ,,Kwiat kalafiora''
Autor: Małgorzata Musierowicz
Wyd.: Akapit Press
Stron: 177
Ocena: 10/10


Książkę przeczytałem, ponieważ była moją lekturą na olimpiadę z języka polskiego. Wystarczyło, że zobaczyłem okładkę, a chęć do przeczytania przyszła od razu.

 Małgorzata Musierowicz jest autorką znanego ( na razie) 19- to częściowego cyklu ,, Jeżycjada ''. Artystka urodziła się w 1945r. czyli dziś ma około 69 lat. Zdążyła już napisać 44 książki! Według mnie to dość dużo. Bardzo lubię książki tej autorki, ponieważ pisze je językiem lekkim i zrozumiałym, co jest bardzo ważną umiejętnością, jeżeli ktoś ma zamiar pisać książki. Musierowicz należy do najbardziej znanych autorów w Polsce i do tych najbardziej lubianych. Tak bywa kiedy ma się rzesze fanów.


,,Kwiat kalafiora'' to trzecia książką z cyklu wszystkim znanej ,,Jeżycjady'', którą zalicza się do powieści młodzieżowych. Muszę powiedzieć, że dwie pierwsze książki pt. ,, Szósta klepka'' i ,, Kłamczucha'' nie zachwyciły mnie tak jak ta książka.  Warto dodać, że to dzieło w 1982r. została wpisana na honorową listę IBBY!

Borejkowie, czyli cztery zwariowane siostry Gaba, Ida, Pulpa i Nutria, wiecznie zaczytany Ignacy, ojciec i filozof, a także kochana mamusia Emilia. Sylwestrowej nocy lat 70 XXw., czyli za czasów PRL-u, Gabriela, która spędzała noc na prywatce u swojej kuzynki Joanny otrzymała telefon z informacją, że jej mama leży w szpitalu z powodu wrzodu żołądka. Gabriela z pomocą Robrojka, kolegi, którego poznała na prywatce, jak najszybciej dociera do domu, w którym zastaje trzy siostry łkające i przestraszone. Układa wszystkie do snu i pędzi do szpitala w Poznaniu. Spotyka tam ojca, który każe jej wracać do domu, a sam zostaje w szpitalu i czuwa nad operowaną Milką. Od tego dnia wszystkie obowiązki spadają na barki najstarszej siostry. Jakby tego było mało ma kłopoty z Grupą Dyskusyjną ESD ( Eksperymentalny Sygnał Dobra), sąsiadką Szczepańską, która nie lubi rodziny,a także z... miłością.

Spotkałem się z opinią, że książka ta niczym zachwycającym nie różni się od pozostałych dwóch części, że książka wcale nie jest taka wspaniała, a nawet nudna, na szczęście były takie osoby, które uważały, że to najlepsza książka jaką w życiu czytały. Ja przychylam się do tej ostatniej opinii, ponieważ książką jest fenomenalna. Bardzo często uśmiechałem się i cichutko chichrałem, bo trzeba powiedzieć, że było dość dużo fragmentów, które rozśmieszą każdego. Książka, choć na taką nie wygląda, jest bardzo wartościowa, ponieważ autorka opisuje problemy dojrzewającej dziewczyny, a wiadomo, że problemy często są takie same. Dzięki bohaterom wiemy jak wyjść z jakiejś nie miłej sytuacji, bo w książce wszystko zostaje dokładnie opisane.

Książka ta na prawdę jest godna przeczytania, a zwłaszcza polecam ją młodzieży i każdej kobiecie, bo każdy znajdzie tu coś dla siebie.


komentarze

  1. Jak na początku recenzja dobra ale brakuje tu uczuć pozdrawiam wpadaj do mnie. Częściej

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Szczerze powiedziawszy to nie podoba mi się za bardzo ta recenzja i mam nadzieję, że z czasem te uczucia zaczną się skradać do moich recenzji. Oczywiście do Ciebie będę bardzo często zaglądał, bo podobają mi się twoje recenzje :)

      Usuń

Dziękuję za przeczytanie tego tekstu. Mam nadzieję, że pozostawisz po sobie jakiś ślad. :)