Szablon stworzony przez Arianę dla Wioski Szablonów | Technologia Blogger | X X X

OPTYMISTA NIE ŻYJE!

Żartuję, oczywiście. Żyję, ale przeniosłem się do innego miejsca w sieci. Teraz znajdziesz mnie tutaj: poppapraniec.blogspot.com/

28 października 2014

Warren Ellis "Wzorzec zbrodni"

Autor: Warren Ellis
Tytuł: Wzorzec zbrodni
Stron: 296
Wydawca: SQN

To miała być zwykła akcja nowojorskiej policji. Kiedy jednak ginie partner Johna Tallowa, a on sam odkrywa niepokojącą kolekcję broni w mieszkaniu przy Pearl Street, otwiera się puszka Pandory... Każdy pistolet i każdy karabin jest inny, nie ma dwóch takich samych egzemplarzy. Z każdej broni zabito jedną osobę, a z braku dowodów kolejne sprawy szybko umarzano. Teraz wszystkie zostają momentalnie wznowione, a zadanie ich rozwikłania spada na Tallowa, głównego sprawcę chaosu. Intryga nabiera rozpędu, kiedy okazuje się, że makabryczna kolekcja zdaje się układać w przemyślany wzór…

Z prozą Warrena Ellisa jeszcze się nie spotkałem, dlatego przed sięgnięciem po tę książkę zaczęła we mnie kiełkować niepewność. Czy aby na pewno autor jest tak świetny, jak mówią wszyscy dookoła? Temu też niepewnie zacząłem wodzić wzrokiem po pierwszych linijkach tekstu. Nie wiem, jak to się stało, ale mój wzrok wędrował coraz to szybciej i szybciej po drobno wydrukowanych słowach. Ellis opowiada swoją historię w tak ciekawy sposób, że oderwanie się od publikacji chociażby na krótką chwilą staje się rzeczą niemożliwą. Nie świadomy całego zagrożenia zacząłem czytać Wzorzec zbrodni przed snem. Zanim znów wróciłem do naszego świata wybiła północ, a ja miałem za sobą pierwsze dwieście stron. Godzinę później lektura była już skończona.

Autor przykłada dużą wagę do dokładnego opisywania miejsc, osób i wydarzeń zawartych w historii. Zdolność rzadko spotykana, ale okropnie mnie irytująca. Nie mam pojęcia jakich sztuczek używa Ellis, natomiast żaden z tych wszystkich rozbudowanych opisów nie wydawał mi się ani nudny, ani zbędny. Jak dla mnie rzec nie do pojęcia. Wiadomo, lubię krytykować pisarzy ze względu na przydługie opisy, ale gdybym rzekł choćby jedno słowo na niekorzyść autora, byłoby to synonimem bluźnierstwa!

We Wzorcu zbrodni spotykamy się z wieloma barwnymi postaciami. Każda z nich, ta zła, dobra, ważna, drugoplanowa, martwa czy żywa, wszystkie zostały wykreowane z takimi detalami, o których nawet byśmy nie pomyśleli. W tej pozycji nie ważne jest czyją postać się kreśli, najważniejsze jest to, żeby była ona wyrazista i realistyczna najbardziej, jak to możliwe. Ta cecha przyczynia się do otaczania każdego z bohaterów wieloma uczuciami. Od nienawiści po głęboką sympatię.

Powieść ta jest tak napisana, że ciężko doszukać się jakiegokolwiek schematu. Pod wieloma względami jest ona także oryginalna. Na przykład, jeszcze nigdy nie spotkałem się z podobnym pomysłem na doprowadzenie zagadki do końca. Zazwyczaj autor stara się karmić czytelnika błędnymi informacjami, tak by prowadzić go po labiryncie kłamstw i nie odkrywać zbyt wielu przydatnych faktów. Ellis obiera inną metodę. Już na samym początku podaje na tacy wszystko, co ważne w rozwikłaniu zagadki. Wszystkie te rzeczy nie mówią nam zbyt wiele, dlatego autor bawi się z nami w łączenie ich wszystkich tak, by stworzyły logiczną całość. Tym sposobem wprowadza rywalizację. Kto będzie pierwszy: Czytelnik, czy detektyw John Tallow?

Ciężki, przytłaczający klimat i atmosfera tajemniczości są tak gęste, że z łatwością moglibyśmy je ciąć nożem. Autor nie boi się szokować Czytelnika coraz to dokładniejszymi, a zarazem obrzydliwszymi opisami mordów. Czytanie o kawałkach martwego mózgu rozpryskującego się na najbliższych obiektach, oczywiście wliczając w to ludzi, na pewno nie można zaliczyć do rzeczy przyjemnych.

Wzorzec zbrodni to lektura dla osób o mocnych nerwach. Osoby wrażliwe mogłyby źle znieść przeczytanie tej historii, a te jeszcze bardziej wrażliwsze zapewne nie doszłyby nawet do połowy. Jeżeli więc poszukujecie mocnej lektury, w której potoki krwi i brutalne sceny są na porządku dziennym, ta pozycja została stworzona specjalnie dla was! Szybko więc wybierajcie się do najbliższej księgarni i zakupcie sobie egzemplarz tej książki.


Wielkie dzięki składam Wydawnictwu SQN za udostępnienie książki do przeczytania.

komentarze

  1. Również bardzo się zgadzam z Twoją recenzją, jest tajemnicza i mroczna na swój jedyny sposób, dobra książka :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Oo, to nieco dziwne, bo ja rowniez mam za soba lekture tej pozycji i zdanie mam całkowicie odmienne: )
    Nie bede tutaj pisac,bo rrcenzja w sumie jeszcze nie gotowa, ale raczej sie zawiodlam. Tak czy inaczej, kazdy ma inne gusta i punkt patrzenia na dana ksiazke, ile ludzi, tyle opinii: )

    OdpowiedzUsuń
  3. Jestem bardzo ciekawa tej książki i chętnie bym ją przeczytała :)

    http://pasion-libros.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. O, dwa dni temu ją zrecenzowałem :D Mam podobne odczucia do Twoich :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Czytałam już kilka, często diametralnie różnych, opinii na temat tej książki. Osobiście jestem zaintrygowana, choć jest i we mnie kilka wątpliwości. Całkiem możliwe, że w końcu sięgnę po ten tytuł :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Ciekawi mnie sam pomysł na intrygę. I Twoje słowa, że nie jest schematyczna - bardzo mnie kuszą do przeczytania tej książki.

    OdpowiedzUsuń
  7. Najbardziej zachęciło mnie to, że mówisz, iż jest tu coś oryginalnego ;) ale książka sama w sobie raczej nie jest w moim stylu

    OdpowiedzUsuń
  8. Zaciekawiłeś mnie tą recenzją . Brutalne opisy i oryginalność ? brzmi nieźle ;)

    OdpowiedzUsuń
  9. lubię kryminały i zagadki do rozwiązania. ciekawi mnie też nietypowe podawanie elementów - czyżby w końcu coś nowego w temacie?

    OdpowiedzUsuń
  10. Co prawda kryminał to nie jest mój ulubiony rodzaj książek, ale brzmi zachęcająco, szczególnie skoro pojawiają się długie opisy, które kocham. Na dodatek słyszę już chyba 4 razy o tej książce, więc kto wie, może ja w końcu przeczytam.

    OdpowiedzUsuń
  11. No, no, zapowiada się ciekawie. Jeśli chodzi o książki, to nerwy mam mocne, nie zaszkodzi spróbować. Jestem jej dość ciekawa już od jakiegoś czasu. :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Dobrze wiem co masz na myśli, pisząc o niepewności wobec znanych i powszechnie cenionych autorów. Rozczarowania bywają naprawdę bolesne, a już niejeden raz okazywało się, że ubóstwiany przez większość czytelników pisarz mi osobiście wydaje się dosyć mierny ;). Jeżeli zaś chodzi o "Wzorzec...", zetknęłam się z tym tytułem jakiś czas temu, ale teraz wyzbyłam się wątpliwości, czy warto po niego sięgnąć. Bardzo sobie cenię takie nieszablonowe, wciągające historie, więc z pewnością się skuszę :).

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za przeczytanie tego tekstu. Mam nadzieję, że pozostawisz po sobie jakiś ślad. :)